Najnowsze wpisy »

Propozycja nie do odrzucenia

Szanowny kliencie,

Właśnie wpadłem na fajny pomysł.

Chciałbyś zareklamować się zupełnie bezpłatnie na mojej stronie?

Mam dla Ciebie propozycję.

Jeśli prowadzisz firmę – taka promocja może być dla Ciebie bezcenna.

Jeśli jesteś osobą prywatną – fajnie byłoby dostać od Ciebie zdjęcie zakupionego w naszym sklepie http://www.SwiatStarodrukow.pl produktu a opublikuję go na facebooku i oficjalnym blogu internetowym.

Jeśli prowadzisz firmę – również fajnie byłoby dostać od Ciebie zdjęcie oraz miejsce gdzie wisi nasz produkt.

Już jedna firma tak zrobiła – http://starodruki.wordpress.com/opinie-klientow/#comment-20

Jednak to nie wszystko.

Jestem obecnie w procesie tworzenia strony, gdzie każdy kto będzie chciał się zareklamować – a kto skorzystał z usług firmy http://www.SwiatStarodrukow.pl – będzie miał swoje miejsce na naszym blogu.

Fajnie byłoby dostać – jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś drogi kliencie – równie komentarz z opinią ;)

Podsumowując:

Można na naszym profilu na facebooku lub poprzez maila wysłać do mnie (biuro[at]swiatstarodrukow.pl) zdjęcie zakupionego przez Ciebie produktu z krótkim komentarzem.

Jeśli prowadzisz firmę – albo pracujesz w firmie gdzie jest nasz produkt – rówież chętnie opublikujemy Twoją opinię i zdjęcie.

W zamian proponuję bezpłatną i stałą reklamę na blogu http://starodruki.wordpress.com

SKLEP: http://www.SwiatStarodrukow.pl
FACEBOOK: http://www.facebook.com/SwiatStarodrukowPL
BLOG: http://starodruki.wordpress.com/
YOUTUBE: http://www.youtube.com/arzefu

Jesteś ZADOWOLONY z obsługi? Zostaw komentarz:
http://starodruki.wordpress.com/opinie-klientow/

Prezent dla prawnika

Życiorys oraz modlitwa do św. Iwo. Idealny prezent dla przedstawicieli zawodu prawnika.

Na jego grobie wyryto inskrypcje:

Sanctus Ivo erat Brito/ Advocatus et non latro/ Res miranda populo – Święty Iwo był Bretończykiem, adwokatem a nie bandytą – rzecz zadziwiająca dla ludzi.

Gustowna i pouczająca ozdoba mieszkań i biur, wdzięczny prezent na każdą okaję.

Kraken i inne pikantne szczegóły…

Wiele razy zdarzyło mi się usłyszeć pytanie – “a właściwie co to znaczy starodruk?” oraz “na jakim papierze są drukowane?“. Myślę, że to właściwa chwila i moment, żeby w pełni na to pytanie odpowiedzieć.

Wszystkie Mapy, Kalendarze, Starodruki dostępne w sklepie Świat Starodrukow są drukowane na specjalnym papierze pergaminowym, a ponadto ręcznie składane i oprawiane w mosiężne drążki.

Papier pergaminowy – specjalna odmiana papieru, produkowana w celu nadania mu odporności na wilgoć oraz tłuszcze (zarówno zwierzęce jak i mineralne). Stosowany jest jako materiał opakowaniowy oraz do szeregu celów technicznych (np. przekładki w transformatorach i kondensatorach). Z wyglądu przypomina trochę pergamin, stąd też taka jego potoczna nazwa.

Papier otrzymuje się w wyniku pergaminizowania zwykłego papieru, dzięki czemu traci on strukturę włóknistą na rzecz znacznie bardziej zwartej. Efektem tego jest także gładka powierzchnia i lekko przezroczysty, mętno-szklisty wygląd. Papier taki trudniej się drze, chociaż łatwiej pęka podczas zginania. Gramatura papieru wynosi zazwyczaj 40 do 80 g/m².

Na papierze pergaminowym możliwy jest druk, szczególnie wypukły i fleksograficzny.

The Star-Spangled Banner (ang. Gwieździsty Sztandar) – hymn państwowy Stanów Zjednoczonych. Tekst do melodii Johna Stafforda Smitha z 1800 roku napisał Francis Scott Key.

Oficjalnym hymnem w XIX wieku był hymn brytyjski God Save the Queen, lecz z tekstem My country, tis of thee. Pieśń The Star-Spangled Banner jako oficjalny hymn państwowy została zatwierdzona przez Kongres Stanów Zjednoczonych 3 marca 1931 roku. Powstała prawie sto dwadzieścia lat wcześniej, w 1814 roku, w czasie bombardowania przez Anglików Fortu McHenry w Baltimore (Anglicy użyli między innymi rakiet).

Mediator strony amerykańskiej, prawnik Francis Scott Key, został zatrzymany podczas próby negocjacji na okręcie angielskim HMS Minden, skąd ostatecznie obserwował ostrzał Baltimore. Na skrawku papieru zapisał fragment tekstu: Oh, say, can you see…. Ostatecznie Anglicy wycofali się. A baltimorczycy, świętujący zwycięstwo, zaczęli śpiewać wiersz Keya do znanej melodii Smitha To Anachreon In Heaven, pochodzącej z Wysp Brytyjskich i dedykowanej tamtejszemu Londyńskiemu Towarzystwu Anakreona.

Wikipedia

Skąd się wywodzi Twoje imię?

Imię wywodzi się prawdopodobnie od przezwiska;  z czasem nabyło ono silnego rysu magicznego. Łączy się to z pradawną – nieistniejącą już u większości społeczeństw – funkcją języka, zgodnie z którą nadanie nazwy jakiemuś obiektowi, przedmiotowi, osobie poczytywano za zdobycie władzy nad nią. Tym samym rodzina nadawała dziecku imię, aby wyposażyć je w pewne cechy, “zaprogramować” jego przyszłość lub odwrócić nieprzychylny bieg wydarzeń; imię było wróżbą, błogosławieństwem, życzeniem.

W kulturze ludów indoeuropejskich (z wyłączeniem Rzymu) praktycznie wszystkie imiona rdzenne miały charakter złożony (np. bole + sław – bardziej sławny, sofo + kleves – sławny mądrością), co wskazuje na ich silną funkcję magiczną.

Z nadawaniem imienia często wiążą się obrzędy i publiczne lub rodowe uroczystości, jak choćby chrzest lub postrzyżyny. Obecność przy tym akcie rodziny czy grupy, w której żyje dana jednostka, wiąże się z jej symbolicznym wprowadzeniem do tej społeczności.

Początkowo nie nadawano imion na stałe. W wielu kulturach pierwsze imię nadane po urodzeniu zmieniano w czasie aktu wprowadzenia do dorosłej społeczności czy innych obrzędów inicjacyjnych. Pozostałością tego jest np. bierzmowanie w kościele katolickim, chociaż w tym przypadku nadal publicznie używa się imienia z chrztu. Powodem zmiany imienia mogło być także wystąpienie w życiu noszącej go jednostki znaczącego zdarzenia, czegoś co naznaczało ją w oczach bliskich – mogło to być zarówno zdarzenie pozytywne jak i negatywne, śmieszne lub tragiczne (w czasach historycznych obyczaje te kultywowali choćby Indianie północnoamerykańscy). Także objęcie nowej roli, funkcji – zwłaszcza religijnych – w danej społeczności może się wiązać ze zmianą imienia. W przypadku papieży, czy zakonników, przybranie nowego imienia wiąże się z dosyć swoistą formą inicjacji, która silnie kładzie nacisk na wykluczenie z ich dotychczasowych społeczności. Zmiana imienia podkreśla rozpoczęcie nowego życia – w nomenklaturze mnisiej określane jest to nawet śmiercią przed śmiercią.

Zwyczaj nadawania wielu imion (w przypadku kultur iberołacińskich nawet kilkunastu) ma źródła religijno-magiczne lub rodowe. Upowszechniał się zapewne wraz z utrwalaniem pierwszego imienia jako niezmiennego. U wielu ludów w zwyczaju było nadawanie wnukom imienia dziadka lub obu dziadków, czy też innych ważnych krewnych, którzy odznaczyli się w dziejach rodu czy całej społeczności (a więc ich imię miało moc).

Obecnie dawne funkcje imion są w zaniku. Powodem tego jest oderwanie większości z imion od ich substancji etymologicznej – po prostu nie są (imiona obcego pochodzenia) lub przestały być (zanik dawnych form, ewolucja języka) one rozumiane przez ludność. Większość rodziców nadaje dzieciom imiona ze względu na ładne brzmienie lub aktualnie panującą modę. Wciąż silny pozostaje czynnik religijny, jednak wobec zaniku rdzennych wierzeń i dominacji religii uniwersalistycznych, nie ma on już tak czytelnego wątku magicznego.

Wikipedia

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.